Turist Değil Nakliyeciyiz
Türkiye lojistik sektörü, Avrupa ile ticaretin sürekliliğini sağlayan stratejik bir köprü konumundadır. Ancak bu kritik rolüne rağmen sektör, Avrupa Birliği mevzuatında net ve kapsayıcı bir yasal statüye sahip değildir. Gümrük Birliği’nin eksik kapsamı nedeniyle sanayi ürünleri serbest dolaşımda iken lojistik hizmetler kapsam dışı bırakılmıştır. Bu durum, lojistik firmalarının AB pazarında tam rekabet edememesine yol açmaktadır.
Türk firmaları hâlâ kota ve izinlere bağımlı çalışmakta, bu sistem operasyonların esnekliğini ve hızını olumsuz etkilemektedir. Ülkeden ülkeye değişen standart dışı uygulamalar, rekabet gücünü zayıflatmakta ve lojistik süreçlerde karmaşıklık ile maliyet artışına neden olmaktadır.
Uluslararası standartlara uygun eğitim almış Türk şoförler, Avrupa’da “çalışan” olarak değil, kısa süreli ziyaretçi olarak değerlendirilmektedir. Bu durum, şoförlerin çalışma ve sosyal güvenlik haklarında belirsizlik yaratmakta, Avrupa’da hak kayıplarının yasal yollarla giderilmesini zorlaştırmakta ve sektörde hukuki belirsizliklere yol açmaktadır.
Schengen vizelerinin mesleki faaliyetle uyumsuz süreleri, artan vize reddi oranları ve çok girişli vizelere erişimdeki kısıtlar, lojistik operasyonların sürekliliğini ve esnekliğini engellemektedir.
Bu belirsizlikler yalnızca Türk lojistik firmalarını değil, Avrupa’daki üretici, tüketici ve ticaret zincirinin tamamını olumsuz etkilemekte, sınır kapılarında keyfi uygulamalar, operasyon iptalleri ve artan maliyetlerle bölgesel ekonomik istikrarı zedelemektedir.
Türkiye lojistik sektörü olarak talebimiz açıktır: Avrupa ile ticareti taşıyan bu sektörün ve emekçilerinin hukuken tanımlı, öngörülebilir ve sürdürülebilir bir çerçeveye kavuşturulması. Bu çerçeve, sektörün rekabet gücünü artıracak ve uluslararası standartlarla uyumlu olacaktır. Bu mesele, yalnızca firmaların değil; ticaretin, istihdamın ve bölgesel ekonomik istikrarın ortak meselesidir. Avrupa ve Türkiye’nin ortak çıkarı, lojistik sektörünün güçlendirilmesi ve mesleki emeğin tanınmasıdır.
Kamuoyuna saygıyla duyurulur.
Temel Sorunlar
- Gümrük Birliği’nin eksik kapsamı: Sanayi ürünleri serbest dolaşımda iken lojistik hizmetler kapsam dışı bırakılmıştır.
- Bu durum, lojistik firmalarının AB pazarında tam rekabet edememesine yol açmaktadır.
- Kota ve geçiş izinleri: Türk firmaları hâlâ kota ve izinlere bağımlı çalışmaktadır.
- Kota sistemi, operasyonların esnekliğini ve hızını olumsuz etkiler.
- Standart dışı uygulamalar: Ülkeden ülkeye değişen kurallar, rekabet gücünü zayıflatmaktadır.
- Bu farklılıklar, lojistik süreçlerde karmaşıklık ve maliyet artışına neden olmaktadır.
- Şoförlerin mesleki statüsü: Uluslararası standartlara uygun eğitim almış Türk şoförler, Avrupa’da “çalışan” olarak değil, kısa süreli ziyaretçi olarak değerlendirilmektedir.
- Bu durum, şoförlerin çalışma hakları ve sosyal güvenlik haklarında belirsizlik yaratmaktadır.
- Bu statü sorunu, Avrupa’da hak kayıplarının yasal yollarla giderilmesini zorlaştırmakta ve sektörde hukuki belirsizliklere yol açmaktadır.
Vize Kaynaklı Engeller
- Schengen vizelerinin mesleki faaliyetle uyumsuz süreleri,
- Kısa süreli vizeler, lojistik operasyonların sürekliliğini engellemektedir.
- Artan vize reddi oranları,
- Vize reddi, planlanan sevkiyatların aksamasına sebep olmaktadır.
- Çok girişli vizelere erişimde ciddi kısıtlar,
- Çok girişli vize eksikliği, lojistik firmalarının operasyonel esnekliğini sınırlar.
Ortak Etkiler
Bu belirsizlikler yalnızca Türk lojistik firmalarını değil; Avrupa’daki üretici, tüketici ve ticaret zincirinin tamamını olumsuz etkilemektedir. Sınır kapılarında keyfi uygulamalar, operasyon iptalleri ve artan maliyetler, bölgesel ekonomik istikrarı zedelemektedir.
Ek Maddeler
Statü Sorunu ve Hak Kaybı: Avrupa’da Türk lojistik firmalarının ve şoförlerinin yasal statüsünün net olmaması, hak kayıplarının yasal yollarla giderilmesini zorlaştırmakta ve sektörde hukuki belirsizliklere yol açmaktadır.
Ödenmeyen Navlun Bedelleri: Türk firmalarının Avrupa’da karşılaştığı ödenmeyen navlun bedelleri, nakit akışını ve operasyonel sürdürülebilirliği olumsuz etkilemektedir. Yasal statü belirsizliği, bu alacakların tahsilinde hukuki süreçlerin karmaşıklaşmasına neden olmaktadır.m
Çözüm Çağrısı
Türkiye lojistik sektörü olarak talebimiz açıktır: Avrupa ile ticareti taşıyan bu sektörün ve emekçilerinin hukuken tanımlı, öngörülebilir ve sürdürülebilir bir çerçeveye kavuşturulması. Bu çerçeve, sektörün rekabet gücünü artıracak ve uluslararası standartlarla uyumlu olacaktır.
